Schrijf het één keer op: de contextbestanden die generieke output stoppen

De meest gehoorde klacht over door AI geschreven werk is niet dat het fout is. Het is dat het generiek is — technisch in orde, en herkenbaar niet het jouwe. Het had over elk bedrijf in je sector geschreven kunnen zijn.

Dat is geen beperking van het model. Het is een ontbrekende invoer. Het model weet niet wat je verkoopt, aan wie, wat je mag beweren of hoe je klinkt, want niemand heeft het ooit opgeschreven.

Vier documenten, één namiddag

Geen kennisbank. Vier korte markdown-bestanden waaruit elke prompt en elke skill leest. Elk één pagina, hooguit twee.

1. Wat dit bedrijf werkelijk is. Wat je verkoopt en aan wie, in de woorden die een klant herkent. De vorm van je prijszetting. Waar je actief bent en in welke talen. Wie de echte alternatieven zijn, "niets doen" inbegrepen. En het stuk dat iedereen weglaat: wat je niet verkoopt, en wat je niet kan leveren. Capaciteitsgrenzen en uitsluitingen beletten het model om opgewekte beloftes te schrijven die je niet kan nakomen.

2. Voor wie dit is, en voor wie niet. Leid dat af uit je laatste twintig gewonnen en verloren dossiers, niet uit ambitie. Schrijf daarna de diskwalificaties vóór de kwalificaties — die zijn nuttiger, minder betwist en veel sneller rond te krijgen in een vergaderzaal. "Voor wie is dit niet" is een vraag die een managementteam in tien minuten beantwoordt; "wie is onze ideale klant" kan een kwartaal opslorpen.

3. Wat we mogen zeggen. Elke bewering die je vandaag doet, telkens aangeduid als onderbouwd, deels onderbouwd of niet onderbouwd. Schrap de derde categorie meteen uit je marketing.

Dan de cruciale regel: een cijfer dat niet in dit bestand staat, mag niet gebruikt worden. Heeft een ontwerptekst er een nodig, dan schrijft ze een plaatshouder en stopt. Die ene regel haalt de meeste verzonnen statistieken uit klantgericht werk, want het model moet niet langer kiezen tussen een plausibel cijfer en een ongemakkelijk gat.

4. Hoe we klinken. Geen bijvoeglijke naamwoorden — voorbeelden. Neem vijf stukken echt werk waar je tevreden over was en vijf waar je dat niet was, en zeg kort waarom. Voeg maximumlengtes toe, en de uitdrukkingen waar je persoonlijk niet tegen kan. Het contrast tussen de goede en de zwakke voorbeelden doet meer dan om het even welke beschrijving van toon.

Waar het Belgische stuk thuishoort

Twee dingen horen in bestand 1 en nergens anders, want als ze in iemands hoofd zitten, worden ze op volume vergeten:

Welke taal elk publiek krijgt. Documenten voor personeel volgen de taal van de exploitatiezetel — dat is een juridische vraag, geen stijlkwestie, en een document in de verkeerde taal kan behandeld worden alsof het nooit bestaan heeft. Schrijf de regel in het bestand, zodat elke ontwerptekst ze overerft.

Of de output naar buiten gaat. In België is het praktische onderscheid dat telt, dat tussen een interne ontwerptekst en iets dat met jouw naam erop het gebouw verlaat. Zeg één keer wat wat is.

Waarom dit een namiddag waard is

Alles verderop erft het. Een prompt die 10% beter wordt, helpt één taak; een contextbestand dat 10% beter wordt, helpt élke taak, voorgoed, ook de taken die degene die het bestand schreef nooit voor ogen had.

Het is ook het verschil tussen één collega die goed is in AI en een team dat er goed in is. Hun vaardigheid zit in hun chatgeschiedenis. De bestanden zijn gedeeld.

Ze eerlijk houden

Vier regels, elk daar omdat er iets concreets misging:

• Een datum en een eigenaar bovenaan elk bestand. Zonder eigenaar veroudert het; zonder datum weet niemand of het al zover is.
• Niets ambitieus. Deze bestanden beschrijven wat vandaag waar is. Een bestand dat het bedrijf beschrijft dat je wil worden, levert teksten op over een bedrijf dat niet bestaat.
• Iemand anders dan de auteur leest alle vier. Auteurs zien hun eigen aannames niet — dit is de goedkoopste kwaliteitsstap die er is.
• Een herzieningsdatum in een agenda, niet in iemands geheugen. Per kwartaal volstaat voor de meesten; maandelijks zolang je nog aan het ijken bent.

Begin met één

Als vier als een project voelt, schrijf dan eerst wat we mogen zeggen. Dat voorkomt de meeste schade, daar raak je het makkelijkst over eens, en het betaalt dezelfde week terug.